تبليغاتX
به کجا چنین شتابان
خانه | آرشیو | پست الکترونیک
اشك ها و چشم ها
 

قطره قطره باران بود

                  به روي گونه هاي خون رنگم

                                         خيس بودم از باران

                                                    خيس ،خيس از اشك چشمانم

                                                                                  در آن دقايق غربت

دست بر قلب شيشه اي ام

                   دست بر قلب شكسته ام دارم

                                      چشم مي بندم و مي انديشم

                                                    به كوچه هاي پر مهر با تو بودن

                                                                          به كوچه هاي خاكي عشق فناشده

به گذشته ي تاريكم

                   به گذشته ي شب رنگم

                                          به طلوع عشقم

                                                        به غروب عشقم

                                                                       به گل سرخي كه

                                                                                  بين دستان من و تو

                                                                                                   خشكيد

به پل چوبي عشق

                 كه به دست نفرت

                                 در دل شب،

                                               شكست

به سموم سردي

                  كه سحر گاه اميد

                                 موجي از شب

                                                به دل ما انداخت

مي گشايم چشم

          قطره ي باران است

                        همدم اشك دلم

                                   و شبي وحشي و سرد

                                                   كه هم آغوش من است

                                                                       و من اكنون اينجا

                                                                                     بي تو هستم با اشك

با خدايي كه به اندازه ي تنهايي من

                                                    تنهاست

با خدايي كه به اندازه ي بي مهري تو

                                                  احساس است

با خدايي كه وجودم از اوست

                                                با خدايي كه وجودت از اوست

پس خدايا گوش كن

                          گريه هايم را

                                       كه چون پاييز شدم،

                                                 زرد و سرد و تنها

|+| نوشته شده توسط مرتضی در شنبه 24 تیر1385 و ساعت 19:15 | 
Powered By Blogfa - Designing & Supporting Tools By WebGozar